ตาข่าย (The nets) จะติดอยู่กับห่วงที่ยึดติดอยู่บนแป้นหรือไม้กระดาน ปกติจะใช้ในขณะทำการแข่งขันในระหว่างฝึกซ้อมส่วนใหญ่แล้วเราอาจจะไม่ให้ ตาข่ายมีไว้เพื่อรองรับลูกบอลที่ถูกโยนผ่านห่วงลงไป และเพื่อช่วยทำให้สามารถเห็นได้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่าลูกได้ถูกโยนผ่านห่วงลงมาจริงๆ เพราะลูกจะไม่ตกกระทบพื้นเร็วเกินไปถ้ามีตาข่ายติดอยู่ สำหรับลักษณะของตาข่ายจะถูกกำหนดไว้ดังนี้

  1. ตาข่ายต้องทำมาจากวัสดุหรือด้ายที่เป็นสีขาว แต่ปัจจุบันเราก็สามารถเห็นแบบที่เป็นสีอื่นหรือเป็นแบบสองสีได้เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นสีอะไรสิ่งสำคัญที่สุดก็คือต้องไม่ทำให้เกิดปัญหาต่อการมองของนักกีฬาและกรรมการผู้ตัดสิน นอกจากนี้วัสดุที่ใช้ทำในปัจจุบันก็ยังมีหลายแบบอีกด้วยไม่ว่าจะเป็น ตาข่ายเหล็ก ตาข่ายโซ ตาข่ายเชือกไนล่อน ตาข่ายเชือกร่ม เป็นต้น
  2. ตาข่ายต้องแขวนติดกับห่วงและมีความยาวไม่น้อยกว่า 40 เซนติเมตร และต้องไม่เกิน 45 เซนติเมตร
  3. ตาข่ายทั้งสองด้านกำหนดให้มีห่วง 12 อัน เพื่อไว้สำหรับเกี่ยวติดกับห่วงได้รอบวงที่บริเวณด้านล่างของห่วง
  4. ในส่วนด้านบนของตาข่ายต้องมีความยืดหยุ่นดี เพื่อช่วยป้องกันเหตุการณ์ต่อไปนี้ที่อาจจะเกิดขึ้นได้
  • ตาข่ายสะบัดขึ้นไปเกี่ยวติดกับห่วง
  • ลูกบาสเกตบอลเกิดค้างอยู่ในตาข่ายไม่หลุดออกมา
  • ลูกบาสเกตบอลกระดอนออกจากตาข่ายในขณะที่นักกีฬาทำการโยนลูก